آنجا که جنگل را پاس می دارد.
سي سال جنگ و ويراني در افغانستان ، بسياري از ارزش هاي فرهنگي و معنوي را از ميان برده است . كشوري كه سي سال جنگ خارجي و داخلي را تجربه مي كند از بسياري جهات آسيب مي بيند . به همين خاطر افغانستان پس از جنگ ( كه هنوز درگير جنگ است ) به زمان زيادي براي رسيدن به جامعه ايده آل نياز دارد . وقتي كه پيشرفت كشورهاي در حال توسعه را مي بينيم حركت لاك پشتي ما چه سرانجامي خواهد داشت ؟ سرعت پيشرفتمان بايد به توان سرعت پيشرفت ديگران برسد تا بتوانيم حداقل خود را به جايي برسانيم كه اكنون آنها در آن قرار دارند.
سخن به درازا كشيد ! ملت افغانستان در ساليان دور به درخت و جنگل احترام فوق العاده اي داشته اند . جنگل هاي افغانستان چون نمادهاي غرور در كوهپايه هاي كشورمان هميشه قد بر افراشته بودند تا اينكه ديو جنگ بر حريم با صفاي ميهن سايه افكند و حرمت انسان و حيوان و درخت به فراموشي سپرده شد . حيوانات وحشي اين كشور همراه با درختان با صفايش همچون انسانها شكار گرديدند . و در اين كشور خيلي ها جنگل را بيابان كرده اند . اما امروزه در قريه اي در ولسوالي شيب كوه قلعه كاه كه دهزك نام دارد به ابتكار مردم از جنگلي به طول ده كيلومتر محافظت مي شود . گاهگاهي زورگويان براي قطع درختانش برخاسته اند اما مردم با صفاي كوير جنگل را پاس داشته اند و اكنون جنگل درختان گز كوير مي رود كه در ساليان آينده با قامت هاي استوار مقدم انسان ها را گرامي دارد .
من بر اين باورم كه در اين دوره اي كه كسي حرمت انسان را نگه نمي دارد به آنانيكه چنين انديشه اي نيك را جامه عمل پوشيده اند ، دست مريزاد گفت .
