غزه ؛ اشک و خون و آتش
این روزها غزه در خون می تپد. مردمانش در میان خون و آتش، فریاد مقاومت سر می دهند . در روزهای عاشورایی ماه محرم امسال ، غزه عاشورایی دیگر را در واپسین دهه قرن بیست و یک به نمایش کذارده است .
کودکان غزه ، سرود فداکاری و ایثار را، با خون خویش در صفحات درخشان مقاومت ملت قهرمان خویش نقش بسته اند .
ملت قهرمان فلسطین با حماسه آفرینی عجیبی جهانیان را انگشت به دهان ، متحیر کرده اند. سربه کفان مقاومت فلسطین در طول نه روز مقاومت ( در هنگام تحریر مقاله ) بیشتر از هر زمانی برافسانه شکست ناپذیری اسراییل خط بطلان کشیده اند . فلسطین امروز در اوایل محرم ،عاشورایی دیگر را در قرن بیست و یکم به نمایش گذارده است . این ملت مظلوم چون مولایشان حسین با خون خویش می خواهد پیروزی خون بر شمشیر را بار دیگر به اثبات برساند . تنهایی و بی یاوری این ملت قهرمان یادآور مظلومیت سردار شهدای کربلا سیدنا حسین ( رض ) است که با یارانی اندک صحنه های مقاومتی عجیب را در تاریخ رقم زد.
اما جنگ در غزه به حتم با پیروزی حماس و مقاومت فلسطین و مردمانش خاتمه خواهد یافت . در یک تحلیل واقع بینانه می توان به این نتیجه رسید که اگر چه بسیاری از زیر ساخت های اقتصادی و نظامی دولت حماس توسط بمباردمان های هواپیماهای اهدایی دولت جنایت کار بوش ویران شده است ؛ اما این حماس است که محبوب قلب های ملیونها انسان در سراسر جهان شده است . تظاهرات گسترده در سراسر جهان اثبات این ادعا است . شاید رژیم ددمنش اسراییل هم پیش بینی نمی کرد که صد و پنجاه هزار نفر در شهر سخنین در شمال فلسطین اشغالی و در مناطق تحت اشغال این رژیم بیرق حماس را به دست گیرند و فریاد الله اکبر سر دهند.
کارشناسان مسایل سیاسی بر این باورند که نتیجه جنگ هر چه که باشد بر قدرت و توان جنبش مقاومت اسلامی در فلسطین خواهد افزود . این جنگ نشان داد که مقاومت با دستان خالی خویش می تواند قلب اسراییل را نشانه بگیرد . برای نخستین بار موشک های دست ساز قسام فلسطینی ها ، در عمق 60 کیلومتری خاک اسراییل اهدافی را نشانه گرفت . خوف و هراس اسراییلی های ترسو به جایی رسیده است که پناهگاه ها دیگر گنجایش ندارد و در شهرک های صهیونیست نشین مرغی پر نمی زند و همگی به طرف شهرهای امن تر می گریزند . حتی این ترس و وحشت ایهود اولمرت نخست وزیر جنایتکار این رژیم را به پناهگاه کشانده است .
اکنون تانک های این رژیم خونخوار در مرز غزه موضع گرفته اند و آماده حمله به غزه اند . تحلیل گران نظامی بر این باور پای می فشارند که با ورود نیروهای زمینی اسراییل به غزه ، آنان شکستی را متحمل خواهند شده که شکست جنگ سی و سه روزه از حزب الله در لبنان را فراموش خواهند کرد . آخرین گزارش ها خبر از حمله تانک های اسراییلی به غزه می دهد که توسط رزمندگان قهرمان فلسطین به عقب رانده شده اند . بعضی ها می گویند که حماس با دست یافتن به اسلحه های جدید می تواند ارتش اشغالگر اسراییل را به زانو در آورد.
اما آنچه در این میان جای تأسف دارد این است که رهبران عرب کشورهای منطقه با سکوت ننگین شان به جنایتکاران صهیونیست جرأت بیشتر می بخشند تا با توان بیشتری دست به کشتار مردم مظلوم غزه بزنند. جای هیچ شکی نیست که حکومت های عربی نماینده مردمان عرب و مسلمان این کشورها نیستند . تظاهرات مردمان این کشورها به خوبی گویای این مسأله است .
از سوی دیگر حمایت بی دریغ حکومت بوش از جنایات اسراییل ، و سکوت حکومت های حامی به اصطلاح حقوق بشر چهره واقعی آنان را برملا ساخته است . چگونه باید این دموکراسی را قبول کرد که اولین حکومت منتخب جهان عرب را چنین وحشیانه مورد حمله قرار می دهد و تروریست می خواند و از تروریزم دولتی اسراییل که مردمان بی پناه را از زمین و هوا و دریا مورد حمله قرار می دهد حمایت همه جانبه می نماید . شاید کفشهایی که بر فرق بوش در عراق فرود آمده اند امروزه بیشتر از هر زمانی بیانگر فریاد شرق مسلمان است که دیگر نمی خواهد سلطه استعمارگران نوین دنیا را بپذیرد.
دیدن تصاویر یک برنامه خبری از تلویزیون به خوبی نشان می دهد که حقوق بشر غربی چه معنا دارد و آنانکه پای کوبان شعار دموکراسی و حقوق بشر را در جامعه مسلمانان فریاد می کشند چه جایگاهی !
ختم کلام اینکه اسراییل بیشتر از هر زمانی درمانده و ناتوان شده است . کشوری که در مدت شش روز حکومت های قدرتمند عربی را وادار به شکست کرد پس از نه روز بمباران و گلوله باران وحشیانه غزه نه تنها دست آوردی نداشته که در آستانه انتخاباتش با شکستی مفتضحانه روبرو شده است .
داود عرفان
