به پیشواز سوم جوزا روز معلم
تقدیم به معلمین فداکارافغانستان!
معلم
معلم
ای پدر
ای مهربان مادر!
چگونه ازتو گویم
ازتوکزقلب عطشناک زمین
گوارا چشمه ای ازمهر
ازعلم وادب،ازعشق
برای تشنگان عصر دانش ارمغان داری
چگونه ازتو گویم
ازتوکز راز هزاران واژه ی یاری خبر داری
وهر لحظه،یکایک برزبان داری
□
معلم
ای پدر
ای مهربان مادر!
چگونه ازتوگویم
ازتو کزروزنخستین
فروزان مشعلی از علم
دردستان پرمهرتو می رخشید
چگونه ازتو گویم
ازتو کزروز ازل
گلواژه های مهر
دردامان پرمهرتو می رقصید
□
معلم
ای پدر
ای مهربان مادر!
چگونه ازتوگویم
که از روز نخست امتحان عشق
تو سربرآستان دوست ساییدی
زتاریکی نترسیدی
به میدان گاه ایثاروشرف
مردانه رزمیدی
به گندم زارخدمت
همچو آن دهقان آزاده
به گلزار محبت
باغبان جان به کف داده
جاودان ماندی
زطوفان ها نترسیدی
تورزمیدی ورزمیدی
...
واینک ای معلم
ای باغبان باغ پژمرده
فضای باغمان را عطر گلهایی
زجنس علم توآکنده ازشادی
صدای عشق می آید
نسیم دانشت
گلهای پرپرگشته ی باغ خزانی را
حیاتی تازه می بخشد
نهال کوچک دیروز
درختی سبزوپابرجاست
وتو اما
وتوای باغبان پیر دیروزی
که صدخارمغیلان ازجفای دهر می خوردی
وبا اشک دوچشمانت
هزاران لاله پروردی
کنون ازلذت بوییدن گلها
ترا محروم می دانند
وبا اقراری ازجنس ملامت ها
ترا محکوم می دانند
□
معلم
ای پدر
ای مهربان مادر!
بنازم قامت ستوار تو ای پایگاه مهر
کمر را پیش دونان خم مکن هرگز
توالگویی زایثاری
وفا ومهر خود را کم مکن هرگز
بیا بر پینه های دست توکامروز
ازان فخروشرف پیداست
زمهرم بوسه بنوازم
بیا بر چهره ی غمگین تو کامروز
ازان عزم هدف پیداست
زمهرم بوسه بنوازم
□
معلم
ای پدر
ای مهربان مادر!
نگاه عابر مغرورمست ازباده ی" انجو "
ترا از عینک تحقیر می بیند
من از تحقیر تو،ای پاسبان مهروخوشبختی
خجالت می کشم
خجالت می کشم ،ای پاسدار حرمت انسان
که در دنیای بی دردان
تو محکومی
وگویا جرم تو این است
که از جور فلک گویند
روزی شکوه سردادی
وجرم تو چه سنگین است
که لب برشکوه وا کردی
□
معلم
ای پدر
ای مهربان مادر!
تو آن مرغ شکسته بال دیروزی
که با بال شکسته آسمان عشق پیمودی
بیا پرواز کن ،پرواز
بیا پروازکن در اوج
که پروازت تماشایی ست
3/3/1385
روز معلم
